De vraag die de laatste tijd het meest aan me wordt gesteld is: “ben je al zenuwachtig?”
Nou ben ik van nature niet zo’n zenuwenpees, maar ik kan niet ontkennen dat het nu wel allemaal heel dichtbij begint te komen. Maar echt zenuwachtig ben ik nog niet.
Dat komt nog wel. Als ik mezelf enigzins kan inschatten begin ik op 2 april licht zenuwachtig te worden. Op die dag staan de laatste voorbereidingen op de rol: het ophalen van de trouwauto, het ophalen van de sleutel van de bruidssuite en me, en passant, nog even inschrijven als burger van de gemeente Zwijndrecht (de toestemming van de woningbouwvereniging hebben we al en daar kan om gevraagd worden heb ik begrepen).
Zover ik mezelf ken slaan de zenuwen pas echt toe op de grote dag, 3 april! Niet dat ik dan direcht in een nagelbijtend wrak verrander, maar ik merk aan alles dat ik toch wel zenuwachtig ben. Zo ga ik wat meer zweten, en bestaat er een kans dat ik passief de hele dag over me heen ga laten komen.
Dat laatste is nu juist niet wat ik wil. Ik ben vastbesloten om ten volle te gaan genieten van mijn trouwdag! Ik wil mezelf niet later kunnen verwijten dat ik er bijstond en er naar keek, terwijl ik er volledig in had kunnen duiken en er helemaal van had kunnen genieten.
Ik vind dat ik dat aan mijzelf, maar nog meer aan Gea verplicht ben. Trouwen is niet iets dat je in je eentje doet. Trouwen doe je samen!
Trouwens, de grootste zenuwpunten hebben nog niet eens met mijzelf of met Gea te maken. Maar meer met zaken als: heeft iedereen het straks wel naar zijn zin en, met stip bovenaan, Hoeveel mensen zouden er nu echt op het feest komen!?
Over 11 dagen weten we het…
…en dat is best wel spannend en, ja toch wel, zenuwslopend!
Categorieën: Gea · trouwen
Sinds een aantal weken is ie openbaar: onze trouwkaart.
Veel mensen hebben gereageerd op de kaart en de algemene mening is dat ie erg mooi gevonden wordt. Even voor de duidelijkheid: het zijn onze trouwringen op een Bijbel die open ligt op 1 Korinthe 13. Ik zeg het maar duidelijk, want we kregen reacties als: “wat een mooie vaas” en “wat een grappig mannetje”
De complete kaart is door Gea en mijzelf ontworpen. Op de dag dat de trouwringen van de juwelier kwamen heeft Gea er 50 foto’s van gemaakt en vervolgens zijn we een avond bezig geweest om daaruit de perfecte foto te kiezen. Op het laatst ga je selecteren op details als “die schaduw valt niet mooi in het midden” Later is er met de computer nog een ravelig randje omheen gezet. Zelfs de kleurbalans is origineel! Dat randje is het enige dat is toegevoegd.
Vervolgens hebben we er met behulp van het programma Pages een kaart van gemaakt, hebben we er een leuk lettertype bij gezocht en hebben we net zo lang geschoven totdat we drie versies (een algemene-, feest- en daggastenkaart) hadden waar we tevreden over waren.
De kaart dupliceren was het volgende probleem. In eerste instantie waren we van plan om de kaart te kopieren in de copyshop, maar dit liep stuk op het feit dat je de foto er zo weer afkrabde en het feit dat we alles zelf zouden moeten doen.
Nadat we besloten hadden om dan toch maar te gaan drukken kwamen we bij het Grafisch Centrum van de Hoop terrecht. Helaas liep dit ook niet helemaal vlekkeloos: de offerte moest drie keer heen en weer voor ie goed was…
Maar gelukkig mag het eindresultaat er zijn! Het is precies zo geworden als we het voor ogen hadden en we zijn er heel erg blij mee.
Categorieën: Gea · trouwen · trouwkaart
