We gaan inmiddels al 2 dagen als meneer en mevrouw Bijlsma door het leven en dat bevalt prima!!

Afgelopen donderdag was onze grote dag, de “rode bruiloft”. Rood was het thema deze dag, de kleur die als rode draad door de dag heen liep. Alle gasten hadden iets aan getrokken met rood erin. Enne,..NEE,… Gea zelf had geen rode jurk aan! Er waren rode ballonnen, slingers. Het bruidsboeket bestond uit rode rozen en rood snoep! De corsages had Gea zelf gemaakt van rood snoep en ga zo maar door. Het was een feestelijk gezicht.

En feest was het, we hebben een fantastische dag gehad! ’s Ochtends trouwde we op het stadhuis in Delft (prachtige locatie) daarna er op uit om foto’s te maken. Blauw aangelopen van de kou gingen we naar Schipluiden toe om daar de daggasten te ontmoeten en weer rossig te worden van de warmte! ’s Middags hadden we de kerkdienst in Dordrecht waar Gea weggegeven werd door haar vader, de ringen uit gewisseld werden en we de zegen van God ontvingen! En dan ’s avonds eten en het feest op een top locatie; een geweldig mooi luxe jachtschip. Waar David op de voorpunt van het schip zijn viool pakte en speelde voor zijn bruid, dit deed hij tijdens het feest nogmaals en daarmee kreeg hij dan eindelijk voor elkaar dat zij een traantje weg pinkte.

Vandaag hebben we de koffers gepakt en gaan morgen heerlijk op huwelijksreis, genieten van elkaar!!

Met dank aan Rutger Spek voor het beschikbaar stellen van de foto’s

De vraag die de laatste tijd het meest aan me wordt gesteld is: “ben je al zenuwachtig?”

Nou ben ik van nature niet zo’n zenuwenpees, maar ik kan niet ontkennen dat het nu wel allemaal heel dichtbij begint te komen. Maar echt zenuwachtig ben ik nog niet.

Dat komt nog wel. Als ik mezelf enigzins kan inschatten begin ik op 2 april licht zenuwachtig te worden. Op die dag staan de laatste voorbereidingen op de rol: het ophalen van de trouwauto, het ophalen van de sleutel van de bruidssuite en me, en passant, nog even inschrijven als burger van de gemeente Zwijndrecht (de toestemming van de woningbouwvereniging hebben we al en daar kan om gevraagd worden heb ik begrepen).

Zover ik mezelf ken slaan de zenuwen pas echt toe op de grote dag, 3 april! Niet dat ik dan direcht in een nagelbijtend wrak verrander, maar ik merk aan alles dat ik toch wel zenuwachtig ben. Zo ga ik wat meer zweten, en bestaat er een kans dat ik passief de hele dag over me heen ga laten komen.

Dat laatste is nu juist niet wat ik wil. Ik ben vastbesloten om ten volle te gaan genieten van mijn trouwdag! Ik wil mezelf niet later kunnen verwijten dat ik er bijstond en er naar keek, terwijl ik er volledig in had kunnen duiken en er helemaal van had kunnen genieten.

Ik vind dat ik dat aan mijzelf, maar nog meer aan Gea verplicht ben. Trouwen is niet iets dat je in je eentje doet. Trouwen doe je samen!

Trouwens, de grootste zenuwpunten hebben nog niet eens met mijzelf of met Gea te maken. Maar meer met zaken als: heeft iedereen het straks wel naar zijn zin en, met stip bovenaan, Hoeveel mensen zouden er nu echt op het feest komen!?

Over 11 dagen weten we het…

…en dat is best wel spannend en, ja toch wel, zenuwslopend!

Sinds een aantal weken is ie openbaar: onze trouwkaart.

Veel mensen hebben gereageerd op de kaart en de algemene mening is dat ie erg mooi gevonden wordt. Even voor de duidelijkheid: het zijn onze trouwringen op een Bijbel die open ligt op 1 Korinthe 13. Ik zeg het maar duidelijk, want we kregen reacties als: “wat een mooie vaas” en “wat een grappig mannetje”

De complete kaart is door Gea en mijzelf ontworpen. Op de dag dat de trouwringen van de juwelier kwamen heeft Gea er 50 foto’s van gemaakt en vervolgens zijn we een avond bezig geweest om daaruit de perfecte foto te kiezen. Op het laatst ga je selecteren op details als “die schaduw valt niet mooi in het midden” Later is er met de computer nog een ravelig randje omheen gezet. Zelfs de kleurbalans is origineel! Dat randje is het enige dat is toegevoegd.

Vervolgens hebben we er met behulp van het programma Pages een kaart van gemaakt, hebben we er een leuk lettertype bij gezocht en hebben we net zo lang geschoven totdat we drie versies (een algemene-, feest- en daggastenkaart) hadden waar we tevreden over waren.

De kaart dupliceren was het volgende probleem. In eerste instantie waren we van plan om de kaart te kopieren in de copyshop, maar dit liep stuk op het feit dat je de foto er zo weer afkrabde en het feit dat we alles zelf zouden moeten doen.

Nadat we besloten hadden om dan toch maar te gaan drukken kwamen we bij het Grafisch Centrum van de Hoop terrecht. Helaas liep dit ook niet helemaal vlekkeloos: de offerte moest drie keer heen en weer voor ie goed was…

Maar gelukkig mag het eindresultaat er zijn! Het is precies zo geworden als we het voor ogen hadden en we zijn er heel erg blij mee.

Afgelopen maandag, 7 januari, was het dan zover: Stap één van mijn verhuizing naar Gea’s huis in Zwijndrecht!

Hoewel het tot begin April gaat duren dat ik er ook echt woon, is haar huis weer een beetje meer mijn huis geworden omdat er steeds meer spullen van mij in komen te staan.

Tot nu toe waren dat kleine dingen als boeken, cd’s en dvd’s maar deze keer waren de wat grotere dingen aan de beurt zoals mijn tv (zie foto), dvd speler en stereo apperatuur. De tv en videorecorder hebben een mooi plaatsje gekregen in de tv-kast in de huiskamer en de stereo en dvd speler staan in een kast in de slaapkamer.

Op deze manier zijn we overal van alle gemakken voorzien.

Mijn eigen huis is ondertussen half leeggehaald door de kringloopwinkel die alles van hun gading meegenomen hebben. Gelukkig woon ik er nog maar tot half februari en verhuis dan tot ons trouwen naar mijn ouders.

Mijn huis moet eind februari leeg opgeleverd worden aan de woningbouwvereniging. Ik heb er dan bijna 10 jaar gewoond.

Afgelopen donderdag, 4 oktober, was het dan zover: David en Gea gingen in ondertrouw.

Aangekomen bij de meest chagerijnige ambtenaar van Delft, werden alle benodigde formulieren ingevuld en alle papperassen ingeleverd die nodig zijn om deze administratieve stap mogelijk te maken.

Na gefeliciteerd te zijn met onze ondertrouw (de wonderen zijn de wereld nog niet uit), begonnen Gea en ik aan de volgende klus: thuiskomen!

Helaas gooide een ongeluk op de A16 voor een ongelovelijke file waardoor we er maar liefs twee uur over hebben gedaan om Zwijndrecht te bereiken.

Onze ouders zouden komen eten, maar omdat zij ook in de file beland waren duurde het de nodige tijd voor ze ons bereikt hadden. Omdat de ouders elkaar nog nooit ontmoet hadden werd het voor iedereen een wat onwennige avond.

Op donderdag 4 oktober 2007 zijn
David en Gea
in ondertrouw gegaan!!
En op…..

Donderdag 3 april 2008

Stappen zij in het huwelijksbootje!!