Afgelopen donderdag, 4 oktober, was het dan zover: David en Gea gingen in ondertrouw.
Aangekomen bij de meest chagerijnige ambtenaar van Delft, werden alle benodigde formulieren ingevuld en alle papperassen ingeleverd die nodig zijn om deze administratieve stap mogelijk te maken.
Na gefeliciteerd te zijn met onze ondertrouw (de wonderen zijn de wereld nog niet uit), begonnen Gea en ik aan de volgende klus: thuiskomen!
Helaas gooide een ongeluk op de A16 voor een ongelovelijke file waardoor we er maar liefs twee uur over hebben gedaan om Zwijndrecht te bereiken.
Onze ouders zouden komen eten, maar omdat zij ook in de file beland waren duurde het de nodige tijd voor ze ons bereikt hadden. Omdat de ouders elkaar nog nooit ontmoet hadden werd het voor iedereen een wat onwennige avond.
Op donderdag 4 oktober 2007 zijn
David en Gea
in ondertrouw gegaan!!
En op…..
Het volgende verhaal heb ik met toestemming overgenomen van Gea’s weblog.
Je t’aime
Talloze artiesten bezongen de magische, romantische stad Parijs. Een stad die ontzettend veel te bieden heeft en waar de liefde overal in de lucht hangt.
Heel in de verte hoor ik een stad tot leven komen…. of,… ben ik het die langzaam aan wakker begint te worden? Ik kijk op mijn horloge en zie dat het net 8 uur is geweest , maar toch is het nog donker in de kamer, dat is vreemd. En langzaam aan komt het besef weer boven dat ik niet thuis ben, maar in een hotelkamer waar de gordijnen zo dik zijn dat er weinig licht door naar binnen komt. Ik draai me om en kijk in de ogen van mijn lief en voel me veilig. Ik geef hem een kus en feliciteer hem met deze dag, de dag dat we precies een half jaar verkering hebben. Onze eerste nacht in Parijs ligt achter ons en een gloednieuwe dag voor ons te wachten totdat wij erop uit gaan en het gaan beleven……!
Na heerlijk rustig aan gedaan te hebben, zoals dat in een vakantie hoort, zijn we de stad in getrokken. We liepen het hotel uit de straat in en het was net of de stad iets tegen ons wilde zeggen, want echt elke winkel in die straat had iets met een bruiloft te maken, waren het geen bruidsjaponnen, avondjurken en bruidegomkostuums die ons toelachten van achter het glas vandaan dan waren het wel huwelijksbedankjes of bruidschoenen. Dit proberend een plekje te geven gingen we verder en kwamen aan, na een ware klim partij op “Montmartre”, de hoogste heuvel van Parijs, waar de grote witte basiliek Sacré-Coeur staat te pronken. Na dit geheel bewonderd te hebben zijn we zelf gaan schitteren in de heerlijke zon die zo vrolijk scheen die dag!
Wat kan op een perfecte dag echt niet ontbreken? Jawel,…winkelen en waar kan dit het beste gedaan worden dan in het geweldig mooie warenhuis “Galeries Lafayette”. Het allermooiste van dit is dat je kan winkelen zonder geld uit te geven, want daar is geen tijd voor, je hebt je tijd nodig om dit prachtige, indrukwekkende gebouw te bewonderen!
Als we merken dat de middag tot een einde begint te raken dan komen we aan bij meest opmerkelijke monument van de stad; de Eiffeltoren! En dit punt van de dag maakt deze dag compleet en de geschiedenis wordt geschreven, want hier tussen alle mensen die rondwandelen knielt mijn liefde voor me neer en stelt daar zijn meest belangrijke vraag uit zijn leven aan me; wil je met me trouwen? Waarop ik uiteraard in zijn armen val en zeg “Ja, ik wil”!!
Ons geluk kan niet meer op, we zitten aan de voet van de toren in het gras als een echt verliefd stelletje te zoenen en doen de stad eer aan! Liefdesstad Parijs!!De dag was ten einde toen, we voldaan waren van een heerlijke dag, smaakvol eten, warme zonnestralen en heel veel Eiffeltoren en uiteraard elkaar, voor de tweede keer in ons tijdelijke bedje in slaap vielen.
Op 3 september in alle vroegte was het dan eindelijk zover: Gea en ik gingen naar Parijs, de stad van de liefde.
Omdat we absoluut de Thalys van 9:55 naar Parijs niet wilden missen, zaten we al om tien over half negen in stoptrein naar Rotterdam. Omdat we dus alle tijd hadden waren we van plan om lekker koffie te gaan drinken in de restauratie van Rotterdam CS.
Sinds afgelopen Zaterdag is het dan eindelijk zover: Gea en ik hebben vakantie. Eerst zij we nog een weekje lekker thuis en genieten we van onze rust, maar begin september volgt het klapstuk: we gaan naar Parijs!!
Voor het eerst sinds 1996 ga ik weer eens in een TGV zitten. Ben benieuwd of ik het weer net zo leuk ga vinden als de vorrige keer.
In Parijs gaan we uiteraard de toerist uithangen en alle plaatsen bekijken die je je geacht wordt te gaan bekijken.
Of we de Eiffel Toren ook opgaan hangt een beetje van het weer af (en van de prijs want we blijven Hollanders nietwaar?)
Ik blijf niet snappen waarom mensen die niet kunnen zingen denken aan Idols te kunnen meedoen.
Deze deelnemer maakt het helemaal bont: je loopt bijna blijvende gehoorschade van hem op maar hij is er heilig van overtuigd dat ie met wat coaching er wel gaat komen!! Hij weet ook eigenlijk niet aan wat voor programma hij wil meedoen want hij heeft er nauwelijks naar gekeken.
Vervolgens wordt ie nog boos dat ie wordt afgewezen. Een typisch geval van: droom maar lekker verder als je het mij vraagt!
Gistermiddag, 21 juni om 14:25 is Myrthe Lois Hannah Bijlsma geboren, de eerste dochter van mijn broer Johan en zijn vrouw Rinske. Ze woog bij de geboorte 4670 gr en was 54 cm lang.
Het is voor mij de eerste keer dat ik oom word, dus dat is eigenlijk best wel een bijzondere ervaring.
Hieronder een foto van mijn kersverse nichtje (en een dolgelukkige moeder uiteraard).
Alweer een hele tijd geleden gingen Gea, Simone en ik naar Opwekking.
Omdat het voor mij alweer heel lang geleden was dat ik naar Opwekking ging (de laatste keer dat ik er was, was het nog in Vierhouten, dus kan je nagaan hoelang geleden dat was) was ik erg benieuwd wat ik er van zou gaan vinden.
Mijn oude pc heeft stof rochelend en vonkend de geest gegeven. De voeding is stuk gegaan, maar het loont uiteraard de moeite niet meer om nog in een nieuwe voeding te investeren. De Geek in mij vind dit het einde van een tijdperk.
Ben net in dit boek begonnen, dat globaal uit twee gedeelten bestaat.
Deel 1 beschrijft het verhaal van Gewoon, een Niemendal uit Vertrouwd, die zijn Vetrouwde Omgeving verlaat om zijn droom na te jagen. Onderweg naar die droom ontmoet hij veel tegenstand en besluit hij bijna om op te geven, maar toch besluit hij om toch door te zetten ondanks alle tegenstand.
In Deel twee wordt er ingegaan op hoe we onze droom kunnen realiseren en hoe we de tegenstand kunnen overwinnen.
Momenteel heb ik dit boek nog niet uit. tegen de tijd dat ik dat wel heb zal ik hier vertellen wat ik ervan vond.
